مهدي بازرگان در سال ۱۲۸۶ هجري شمسي در تهران متولد شد. پدرش مرحوم حاج عباسقلي بازرگان (تبريزي)، از تجار ديندار و روشنفكر و سرشناس زمانش بود، كه عليرغم استبداد رضا شاهي، در پايه گذاري برخي فعاليتهاي ديني و اجتماعي، با همكاري مرحوم سيد ابوالحسن طالقاني (پدر آيت الله طالقاني) نقش مؤثري داشت و در دوران نهضت ملّي نيز، در ائتلاف نيروها و جلب حمايت روحانيون و بازاريان نسبت به دكتر مصدق كوشش فراوان نمود؛ او در سال ۱۳۰۶ شمسي، بهمراه گروه محصلين ممتاز اعزامي دولت، به كشور فرانسه رفت و بمدت هفت سال در آن ديار اقامت نمود. بازرگان در ميان دانشجويان اعزامي، اولين ايراني بود كه پس از گذراندن دوران مقدماتي و قبولي در كنكور سراسري وارد تحصيلات عالي در خارج از كشور ميشد، و بخاطر همين موفقيت، مورد تشويق وزير فرهنگ وقت ( مرحوم مرآت) قرار گرفت ؛ بازرگان بعد از خاتمه تحصيلات در سال ۱۳۱۳ شمسي به ايران بازگشت و پس از انجام خدمت وظيفه، در سال ۱۳۱۵ به عنوان اولين دانشيار در دانشكده فني تهران مشغول بكار شد، و در دو دوره متوالي، رياست دانشكده فني را بعهده داشت. او در سال ۱۳۲۹، در جريان مبارزات نهضت ملي، براي خلع يد از دولت انگليس و ملي كردن نفت، از طرف دكتر محمد مصدق به مديريت عامل شركت نفت برگزيده شد، و بهمراه هيأت منتخب دولت به آبادان رفت و با حمايت مردم و همت مهندسين و متخصصين موفق به اداره صنعت عظيم نفت، پس از اخراج بيگانگان گرديد ؛ مهندس بازرگان پس از كودتاي ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، و تصاحب مجدد صنعت نفت توسط كنسرسيوم بين المللي، سرپرستي سازمان آب را بعهده گرفت و براي نخستين بار موفق به احداث شبكه لوله كشي آب تهران گرديد. با اينحال، بخاطر امضاي نامه اعتراض آميز عليه انتخابات غير قانوني مجلس از خدمات دولتي كنار گذاشته شد. بازرگان پس از اين، ديگر امكان خدمات دولتي تا قبول پست نخست وزيري پس از انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ را نيافت و همواره در بخش خصوصي امرار معاش ميكرد . او سخنرانيهاي پرشوري در جمع دانشجويان يا در محافل سياسي همچون حزب ايران، كه نطفه اوليه جبهه ملي و اولين تشكل ملي قشر تحصيلكرده بود، ايراد مينمود. با اينحال هنوز موافق بازي جوانان با سياست و دخالت دانشگاهيان در كارهاي سياسي نبود. تا وقتي روند مسائل مملكتي نشان داد كه در شرايط استبداد و اختناق، چاره اي جز خروج از محدوده هاي شغلي باقي نميماند ؛ بازرگان پس از آنكه بخاطر اعتراض عليه انتخابات غير قانوني مجلس در بهمن ماه ۱۳۲۲ از فعاليتهاي دولتي كنار گذاشته شد، در همان روزهاي نخست وقوع كودتا، در تشكيل نهضت مقاومت ملي مشاركت نمود، و در آذر ماه همان سال بدليل نوشتن نامه اعتراض آميز به كميسيون نفت مجلس بخاطر قرارداد خيانت بار با كنسرسيوم نفت، بهمراه ده نفر استاد امضإ كننده ديگر از دانشگاه اخراج گرديد، و سال بعد پس از كشف چاپخانه مخفي نهضت بهمراه برخي فعالين، بازداشت و بمدت ۸ ماه در زندان لشكر ۲ زرهي محبوس گرديد. و در همين زندان بود كه كتاب عشق و پرستش يا ترموديناميك انسان را به رشته تحرير در آورد. بازرگان در تشكيل جبهه ملي دوم و مبارزات قانوني عليه انتخابات فرمايشي مجلس فعاليت مؤثر داشت و در بهار سال ۱۳۴۰ در شرايط ويژه اي كه حاصل شده بود، تشكيلات نهضت آزادي ايران را كه تجديد حياتي از نهضت مقاومت ملي با ائتلاف نيروهاي ملي و مذهبي جديد، همچون مرحومين محمود طالقاني و زنجاني بود، پايه گذاري كرد و در بهمن همانسال بازداشت و پس از محاكمه طولاني در سال ۱۳۲۴ به ده سال زندان محكوم گرديد مهندس مهدی بازرگان در سال ۱۳۴۶، پس از پنج سال اسارت و تبعيد به برازجان آزاد گرديد و به فعاليتهاي علمي، اجتماعي و ديني خود ادامه داد. از جمله در تشكيل كميسيون ايراني دفاع از حقوق بشر و زندانيان سياسي نقش مؤثري داشت، و در ائتلاف نيروها و جهت دهي به مبارزات عليه رژيم استبدادي فعاليت مينمود ؛ در جريان انقلاب ۱۳۵۷، يك هفته قبل از پيروزي انقلاب، بازرگان به نخست وزيري دولت مؤقت انقلاب برگزيده شد و بمدت ۹ ماه سكان كشتي طوفان زده دولت را بدست داشت. پس از استعفا نيز در شوراي انقلاب همكاري داشت و تلاش ميكرد از انحراف انقلاب جلوگيري نمايد. در اولين انتخابات مجلس، بازرگان با رأي سنگين به نمايندگي مردم تهران برگزيده شد و در فراكسيون اقليت، بهمراه نمايدگاني ديگر، مخالفتهايي را عليه مواضعي كه آنها را آفت انقلاب ميدانست، ابراز مينمود. بازرگان در خارج مجلس از طريق فعاليت در نهضت آزادي و نوشتن مقاله در روزنامه ميزان و سخنراني در محافل اجتماعي و نوشتن نامه هاي سرگشاده به مقامات مملكتي ميكوشيد در برابر انحصارگري و انحراف از اهداف اوليه انقلاب اعتراض نمايد و در همين راستا باتفاق جمعي از نيروهاي ملي و مذهبي غير وابسته به حاكميت جمعيت دفاع از آزادي و حاكميت ملت ايران را پايه گذاري كرد و در انتقاد به حاكمان و ايفاي فريضه امر به معروف و نهي از منكر تلاش فراوان نمود. بطور كلي بازرگان در عين اعتقاد به اسلام و آرمانهاي اصيل انقلاب، بعضأ مواضعي مخالف عملكرد حاكمان و متوليان انقلاب داشته است بازرگان در نيم قرن گذشته، همواره در صحنه تحقيق و تتبع و تأليف و سخنرانيهاي ديني و سياسي فعال بوده و آثار فراواني بجاي گذاشته است .قسمتی از وصیت نامه اش چنین است : من با اقرار به وحدانيت و ربوبيت خالق رحمن و با درود بر همۀ پيامبران علي الخصوص خاتم آنها محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و سلم و بر اهل بيت طهارت و امامتاولین مهمترين آرزو و توصيه ام به خانواده و خويشان و دوستان اين است كه رفتن من برايشان عبرت بوده، به زندگي هميشگي خيلي بزرگتري كه در پيش دارند، بيشتر از دو روزۀ دنياي گذران بينديشند و تدارك ببينندقبول عذر تقصيرها و قصورهايم در حق خانواده و كسان و دوستان و هموطنان. از همگي حلاليت ميطلبم و تقاضاي بخشش و دعاي خير دارم، و رساندن اين تقاضا به كسانيكه در مجلس فاتحه حضور نداشته آنرا نشنيده باشند يا آگاه نشده باشند. هر بدي و نقصان و زيان كه به كسي و به كساني رسانده باشم و بهرگونه و اندازه و ارتباط كه باشد، چه فردي و شخصي و چه اجتماعي و عمومي و سياسي، تقاضايم اين است كه حلالم نماييد.ایشان بعد از دریافت حکم نخست وزیری و تایید ملیونی مردم ۲۷۵روز بر قدرت انقلاب نوپا سوار بود اما با دیدن اینکه انقلاب از آرمانهای خود دور میشود و گروههایی که عاملین اصلی انقلاب بوده اند از جمله نهضت آزادی به دست فراموشی سپرده میشوند و با مشاهده اینکه وعده ها و شعار ها رنگ عوض میکرد و بعضا اجرا نمیشد سرانجام بعد از مساله تسخیر لانه جاسوسی استعفا کرد. ایشان آثار ارزشمندی هم از خود به یادگار گذاشته اند که به برخی از آنها اشاره میکنیم: دین و تمدن ِ نماز ِ دعا ِ راه طی شده ِ مذهب در اروپا ِسر عقب افتادگی ملل مسلمان ِ مزایا و مضرات دین ِمرز میان دین و سیاست ِ و ...سرانجام ایشان در سال ۱۳۷۳ دارفانی را وداع گفت و به دیدار معبود شتافت یادش گرامی باد. صدام حسين ديكتاتور پيشين عراق، دو ماه پس از صدور حكم اعدامش، بامداد امروز در بغداد به دار مجازات آويخته شد. وى تقريبا ربع قرن بر كشورش فرمانروايى كرد. صدام حسين در ۲۸ آوريل سال ۱۹۳۷ در خانوادهى يك كشاورز سنى در عراق متولد شد. در سن بيستسالگى وارد حزب بعث عراق شد. در سال ۱۹۵۹ در سوءقصدى عليه عبدالكريم قاسم رهبر عراق دست داشت و پس از حكم غيابى اعدام به خارج از كشور گريخت. پس از سرنگونى عبدالكريم قاسم در سال ۱۹۶۳، صدام حسين به عراق بازگشت. اما پس از كودتايى ديگر در سال ۱۹۶۴ بازداشت شد. صدام پس از تحمل دو سال زندان موفق به فرار شد. صدام حسين در سال ۱۹۶۸ در كودتايى ديگر شركت كرد و با موفقيت آن در كنار احمد حسنالبكر رييسجمهورى عراق به يكى از قدرتمندترين مردان اين كشور تبديل شد. وى در سال ۱۹۷۹ رييس دولت، دبيركل حزب حاكم بعث، رييس شوراى انقلابى فرماندهى و سرفرمانده ارتش عراق شد. در سپتامبر ۱۹۸۰ به دستور صدام حسين جنگ با ايران آغاز شد. در جريان اين جنگ هشت ساله، صدها هزار انسان از هر دو طرف قربانى شدند. ارتش عراق در مارس ۱۹۸۸ شهر كردنشين حلبچه را به دستور صدام حسين بمباران شيميايى كرد. در اين عمليات بيش از ۵۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. چند ماه پس از آن ميان ايران و عراق آتشبس برقرار شد. در سال ۱۹۹۰ ارتش عراق وارد كويت شد. سازمان ملل دست به تحريم عراق زد. در ژانويهى ۱۹۹۱ دومين جنگ خليج فارس تحت عنوان «عمليات توفان صحرا» براى آزادسازى كويت آغاز شد. در انتخابات نمايشى عراق در اكتبر ۲۰۰۲ صدام حسين با صد در صد آرا در مقام خود ابقا شد. دولت عراق اعلام كرد كه صد درصد مردم عراق به پاى صندوقهاى راى رفتهاند. در ۱۷ مارس ۲۰۰۳ جرج دبليو بوش رييس جمهورى آمريكا از صدام حسين خواست كه ظرف ۴۸ ساعت به تبعيد در خارج برود. رژيم عراق اين خواست را رد كرد و سه روز پس از آن، هجوم نظامى تحت رهبرى آمريكا به عراق آغاز گرديد. در ۹ آوريل همان سال رژيم صدام در عراق سرنگون شد. از سرنوشت ديكتاتور در آغاز خبرى در دست نبود. براى دستگيرى صدام ۲۵ ميليون دلار جايزه تعيين شد. رهبر پيشين عراق در تاريخ ۱۳ دسامبر در زادگاه خود تكريت دستگير شد. وى خود را در يك مخفيگاه زيرزمينى پنهان كرده بود. صدام حسين به جرم قتلعام شيعيان و مردم حلبچه به جرم جنايت عليه بشريت در مقابل دادگاه قرار گرفت. در ۵ نوامبر سال ۲۰۰۶ دادگاه او را مجرم شناخت و به اعدام محكوم كرد. اين حكم در تاريخ ۲۶ دسامبر مورد تاييد دادگاه تجديدنظر قرار گرفت. در تاريخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ حكم اعدام صدام حسين به اجرا درآمد. به نقل از روزنامه اعتماد

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم دی 1385ساعت
توسط آرش کامـــرانی| |
نوشته شده در شنبه نهم دی 1385ساعت
توسط آرش کامـــرانی| |

