این یادداشت در آیــــنده نیوز همواره با فرا رسیدن فصل انتخابات در کشور ، از جمله موضوعات مهم و البته حساسی که از سوی نامزدها و حامیان آنها مطرح می شود مساله مربوط به دغدغه سلامت انتخابات است . یادآوری روزهای دوم خرداد 1376 و برخی شبهات انتخاباتی در برخی استانها یا برگزاری انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی و ابطال بیش از هفت صد هزار رای از کل آرای ماخوذه استان تهران توسط شورای نگهبان در سال 78 یا خواب شب مهدی کروبی که وی آن را دلیلی برای غفلت خود و جایگزینی رییس دولت فعلی به جای خویش در سال 84 می داند هم چنین عزل وزیر کشور مابین مرحله اول و دوم انتخابات مجلس هشتم از پر حاشیه ترین موضوعات مربوط به این دغدغه است . با نزدیک شدن به تاریخ برگزاری دور دهم ریاست جمهوری و حساسیت بالای این دوره از رقابت انتخاباتی ، بار دیگر مساله سلامت انتخابات در محافل سیاسی مطرح شد،البته با این تفاوت که این بار این دغدغه با پیشنهاد تشکیل کمیته صیانت از آرا شکل جدی تری به خود گرفته است زیرا طراحان تشکیل این کمیته به دلیل هم سو بودن نهاد اجرایی وزارت کشور و ارگان نظارتی شورای نگهبان بیش از پیش بیم سلامت انتخابات داشته و با تشکیل این کمیته در روزهای ابتدایی اردیبهشت ماه سعی در صیانت از آرا و رفع دغدغه سلامت انتخابات دارند . ناگفته نماند که این مساله در مورد انتخابات مجلس هشتم نیز به نوعی دیگر با پیشروی نهضت آزادی و آن هم با پیشنهاد حضور ناظران بین المللی مطرح شده بود اما آن زمان این طرح نتوانست موجی که امروز کمیته صیانت از آرا ایجاد کرده است شکل دهد و به نوعی مسکوت ماند . با گذشت زمان و نزدیک تر شدن به موسم انتخابات پس از آنکه شاهد بودیم دبیر شورای نگهبان به راحتی از تریبون نماز جمعه به تعریف و تمجید از دولت نهم می پردازد و همچنین در خبرهای ضد و نقیض نیز مسئولان اجرایی انتخابات از حمایت محمود احمدی نژاد ابایی ندارند و به دلیل تغییرات پی در پی در وزارت کشور و برگزاری هر انتخابات با یک وزیر و اعلام نشدن نتایج شورای شهر سوم به تفکیک حوزه ها و ... در مجموع و در کنار هم باز هم این دغدغه را در اذهان اصلاح طلبان ایجاد نمود و این بار با هماهنگی میر حسین موسوی و مهدی کروبی به عنوان دو نامزد اصلاح طلب در این رقابت انتخاباتی این کمیته برای همکاری و هماهنگی در حوزه تبلیغات ، اطلاع رسانی ، صیانت از آرا و اخلاق انتخاباتی با ریاست سید علی اکبر محتشمی پور و مرتضی الویری تشکیل شد . البته پیوستن هاشمی رفسنجانی نیز با معرفی فرزند خود به عنوان نماینده در این کمیته باعث رسمی تر شدن موضوع کمیته صیانت از آرا گردید. بیم سلامت انتخابات زمانی در محفل سیاسیون و انعکاس آن در جامعه اوج گرفت که صندوق های سیار نسبت به دوره های قبل ده برابر شدند و تقریبا طبیعی بود که با توجه به نظارت محدود تر بر روی صندوقهای سیار،نامزدها در این مورد موضع منفی داشته باشند اما آمار بعدی یعنی وجود 5 الی 8 میلیون واجد شرایط ایرانی در خارج کشور که باز هم امکان نظارت در صندوقهای آنها بسیار کم خواهد بود به این دغدغه افزود ، زیرا آمارهای رسمی نشان می دهد تاکنون بیشترین حضور ایرانیان خارج کشور پای صندوقهای رای کمتر از 500 هزار نفر بوده است. از سوی دیگر تناقض پنج میلیونی در آمار واجدین شرایط شرکت در انتخابات امسال بین آمار ارائه شده از سوی وزارت کشور و مرکز آمار ایران و نهایتاً ارائه آمارهای اینچنینی از سوی دست اندر کاران برگزاری انتخابات باعث افزایش دغدغه ها می شود . پس از پیشنهاد تشکیل این کمیته همانطور که پیش بینی می شد وزارت کشور و شورای نگهبان به صورت جداگانه به این مساله واکنش نشان دادند ، ابتدا عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان تاسیس این کمیته را نیازمند قانون دانست و از آنجایی که قانونی در این زمینه موجود نیست این عمل را خلاف قانون و مقررات عنوان نمود ، از سوی دیگر کامران دانشجو مسئول برگزاری انتخابات دور دهم ریاست جمهوری نیز اعلام نمود صیانت از آرا بر عهده ما که مجریان برگزاری هستیم می باشد نه نهادی دیگر . پس از این واکنش ها بحثهای متداول پیرامون روز انتخابات به این سمت هدایت شد و موافقین و مخالفین این کمیته با مصاحبه ها و گفتگوهایی به ابراز ادله و استدلال خویش پرداختند . ستاد میرحسین موسوی با سخنان علیرضا بهشتی ضمن اینکه خلاف قانون بودن این نکته را رد کرد،تاسیس این کمیته را در راستای حمایت از قانون اعلام کرد و گفت ما مدعی شکل گیری تقلب نیستیم اما حتماً احتمالاتی وجود داشته که قانونگذار چنین حقی را برای نظارت پیش بینی نموده است . هم چنین ستاد کروبی و برخی حقوقدانان نیز اعلام نمودند در انتخابات مجلس هر نامزد می تواند نماینده ای را در حوزه انتخابیه داشته باشد حال اینکه انتخابات ریاست جمهوری از اهمیت بیشتری برخوردار است و چرا امکان نظارت در حد تشکیل کمیته صیانت از آرا در این انتخابات وجود نداشته باشد؟ نمایندگان احزاب و حامیان نامزد ائتلاف اصلاح طلبان نیز طی گفتگوهایی با اعلام یک طرفه بودن فضای رسانه ای کشور امکان نظارت را از حداقلی ترین مطالبات اصلاح طلبان اعلام نمودند،فیض الله عرب سرخی و محمد سلامتی از سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و مصطفی تاج زاده عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت با بیان این دغدغه ها تلاش و همکاری حامیان اصلاح طلبان را برای امکان نظارت هر چه بیشتر خواستار شدند،حتی ناطق نوری که خواستگاهی در جناح اصولگرا دارد نیز در اجلاسی که به موضوع خلیج فارس اختصاص داشت تلویحاً با ذکر قانون و آیین نامه هایی وجود ناظر و اصل نظارت را در انتخابات تایید نمود ، محتشمی پور نیز با بیان این مساله که بنیانگذار کمیته صیانت از آرا امام خمینی (ره) بوده ، سعی کرد تا این موضوع را مساله ای ریشه دار و مثبت برای نظام ارزیابی نماید . بی شک در پی این اعلام مواضع،دیگر جناح سیاسی کشور که به طبع از امکانات رسانه ای بیشتری هم برخوردار است سکوت نکرده و از تریبون های متفاوت و حتی صدا و سیما بهره مند گشت تا در صدد مخالفت جدی با تشکیل این کمیته برآید . صادق محصولی وزیر کشور اعلام این پیشنهادات را از سوی کسانی دانست که هم سو با اپوزوسیون و سلطه گران خارج کشور هستند.حمید رسایی به عنوان نماینده پارلمانی حامی دولت نهم این مساله را توهین به مردم و مسئولان دانست و صیانت از آرا را صرفاً از وظایف شورای نگهبان اعلام نمود ، چمران ملاک عمل را قانون اساسی دانست که چنین کاری را در اصول خویش نگنجانده است ؛حتی دایره نقد به مشایی نیز رسید و وی پیگیران این طرح را از کسانی دانست که در صدد تخریب چهره انتخابات و زیر سوال بردن نتایج آن هستند ، البته گاهی طراحان کمیته صیانت از آرا از سوی مخالفین به براندازی نرم و توطئه علیه نظام و انقلاب رنگین نیز متهم شدند . در پی این اعلام نظرات پیاپی و شتاب زده ، احزاب اصولگرا نیز در این وادی اعلام موضع نمودند ، دبیر کل موتلفه اعلام نمود کسانی در صدد مطرح کردن این قضایا هستند که خودشان سابقه سوء دارند و این پیشنهاد در حد یک پیشنهاد جناحی است . آیت الله خاتمی هم به بزرگان اصلاحات توصیه نمود در دام این حرکت های تند نیافتند و از گذشته عبرت گیرند که در پی این اعمال چیزی جز اهانت به نظام و مسئولان وجود ندارد. به هر حال نقطه مشترک مواضع جناح اصولگرا تاکید بر سابقه سی ساله انتخابات و اعلام نتایجی است که در آن شورای نگهبان و وزارت کشور همسو بودند اما نتیجه چیزی بر خلاف خواست آنان رقم خورده است ضمن اینکه در کل ، اعلام این پیشنهادها را از سوی اصلاح طلبان ترفندی برای شانه خالی کردن از شکست احتمالی و داشتن حرفی برای گفتن در روز انتخابات بیان می کنند. این در حالی است که پس از پخش مناظره تلویزونی محمود احمدی نژاد و میر حسین موسوی ، اصلاح طلبان با توجه به اینکه دولت برای بقای خویش در پاستور که هدف اصلی اش است استفاده از هر وسیله ای اعم از توهین به استوانه های نظام و دوران دفاع مقدس و ... را توجیه پذیر می داند ، این مساله را برای سلامت انتخابات و حفظ بیطرفی دولت در این رقابت خطر ناک می دانند . پس از تاملی هر چند کوتاه در مورد مواضع مخالفان کمیته صیانت از آرا ، این سوال در ذهن شکل میگیرد که به راستی طرح تشکیل این کمیته به کدامین جهت با این واکنش های عتاب آلود و شتاب زده مواجه شده است ؟ آیا براستی همانطور که مهدی کروبی اعلام نمود این واکنش های عجیب نیستند که بیش از پیش بر حساسیت موضوع می افزاید و مساله سلامت انتخابات را مشکوک میسازد ؟ مگر میر حسین موسوی نخست وزیر دوران دفاع مقدس که دغدغه نظام و انقلاب اسلامی دارد نماینده اپوزسیون بوده یا مهدی کروبی با کوله باری از سوابق انقلابی در پی تخدیش ارکان نظام و براندازی است که این چنین در برابر طرحی که انتظار میرفت برای نشان دادن حسن صداقت از آن استقبال شود مقاومت شده است . به هر حال امید است فارغ از کشاندن این مساله به صحرای وسیع سیاست و کوچک نمودن آن در حد جناح و گروهی خاص، مسئولان امر در صدد ایجاد تعامل با نامزدها،ستادها و هم چنین کمیته تشکیل شده بر آیند تا بدین ترتیب هم از دغدغه نامزدها که در جامعه نیز بازتاب وسیعی داشته و سبب نگرانی هایی شده است کاهش یابد هم صحت و سقم برگزاری انتخابات با سایه ای از تردید و خدشه روبرو نگردد .
